مى كند نماز را شكسته بخواند . مسأله 1313 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيهء راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را بعد از آن كه شروع به سير ورفتن كرد تمام بخواند ، ونمازهايى را كه شكسته خوانده ، در صورتي كه مقدار گذشته مسافت بوده صحيح است ، واگر نه بنابر احتياط واجب در وقت اعاده ودر خارج وقت قضا نمايد . شرط ششم : آن كه از كساني نباشد كه خانه به دوشند ، مانند صحرا نشينهايى كه در بيابانها گردش مى كنند وهر جا آب وخوراك براي خود واحشامشان پيدا كنند مىمانند ، وبعد از چندى به جاى ديگر مى روند ، وچنين كساني كه خانه ولوازم زندگيشان هر جا بروند با خودشان هست ، بايد نماز را تمام بخوانند . مسأله 1314 - اگر يكى از صحرا نشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتش سفر كند ، اگر چادر ولوازم زندگيش همراهش باشد ، نمازش تمام است ، واگر نه نماز را شكسته بخواند . مسأله 1315 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابراين شتردار وراننده وكشتيبان ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيهء منزل خود مسافرت كنند ، بايد نماز را تمام بخوانند ، ومدار بر اين است كه عرفا بگويند شغلش سفر است ، مثلا بگويند كار أو رانندگى يا ساربانى است . وهمچنين بايد شغل أو هم در سفر نباشد ، مانند كسى كه اقامتش در جايى است وكأرش - از قبيل تجارت وتدريس وطبابت - در جاى ديگرى است به طورى كه أكثر أيام يا روز در ميان - مثلا - براي انجام كار سفر مى كند . مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر براي كار ديگرى مانند زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده اتومبيل خود را براي زيارة كرايه بدهد ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، بايد نماز را