فرسخ باشد ، يا آن كه بخواهد چهار فرسخ رفته وچهار فرسخ ديگر برگردد ، از وقتي كه شروع به رفتن نمايد نماز را بايد شكسته بخواند . شرط چهارم : آن كه نخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطن خود بگذرد ، يا ده روز يا بيشتر در جايى بماند ، پس كسى كه مى خواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1302 - كسى كه نمى داند پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش مى گذرد يا نه ، يا ده روز در محلى قصد أقامت مى نمايد يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1303 - كسى كه مى خواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، ونيز كسى كه مردد است از وطنش بگذرد يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر باقي ماندهء راه هشت فرسخ باشد يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وبدون اين كه سر چهار فرسخ قاطع سفر برايش پيش آيد برگردد وبرگشتن هم چهار فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط پنجم : آن كه براي كار حرام سفر نكند ، واگر براي كار حرامى - مانند دزدى يا أعانت ظالم در ظلمش يا ضرر رساندن به مسلمانى - سفر كند ، يا خود سفر حرام باشد - مثل آن كه قسم شرعي خورده باشد كه به سفر نرود ، يا براي أو ضررى داشته باشد كه تحمل آن ضرر حرام باشد - بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1304 - سفري كه واجب نيست اگر موجب اذيت پدر ومادر باشد حرام است ، وانسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه هم بگيرد . مسأله 1305 - كسى كه سفر أو حرام نيست وبراي كار حرام هم سفر نمى كند ، اگر چه در سفر معصيتي انجام دهد - مثلا غيبت كند يا شراب بخورد - بايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 1306 - اگر براي آن كه كار واجبي را ترك كند مسافرت نمايد ، نمازش تمام