كه تشهد ندارد - شك كند كه يك يا دو سجده را به جا آورده يا نه ، ودر همان موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است برايش پيش آيد ، نماز باطل است . مسأله 1217 - اگر موقعى كه ايستاده بين سه وچهار ، يا بين سه وچهار وپنج شك كند ويادش بيايد كه يك يا دو سجده از ركعت پيش به جا نياورده ، نمازش باطل است . مسأله 1218 - اگر شك أو از بين برود وشك ديگرى برايش پيش آيد ، مثلا أول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد . مسأله 1219 - اگر بعد از نماز شك كند كه در حال نماز مثلا بين دو وچهار شك كرده يا بين سه وچهار ، مى تواند دست از نماز بر دارد وبعد از انجام كارى كه نماز را باطل مى كند - مثل پشت به قبله كردن وتكلم عمدى - نمازش را دوباره بخواند ، هر چند احتياط مستحب آن است كه به دستور هر دو شك عمل كند وبعد نماز را اعاده نمايد . مسأله 1220 - اگر بعد از نماز بفهمد كه در حال نماز شكى براي أو پيش آمده ، ولى نداند از شكهاى باطل يا صحيح بوده ، واگر از شكهاى صحيح بوده نداند كدام قسم آن بوده است ، مى تواند دست از نماز بر داشته ، وكارى كه نماز را باطل مى كند انجام دهد ، ونمازش را دوباره بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه به وظايف مقرره در شكوك صحيحه عمل كند ، وبعد نماز را اعاده نمايد . مسأله 1221 - كسى كه نشسته نماز مى خواند اگر شكى كند كه بايد براي آن ، يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند ، بايد يك ركعت نشسته به جا آورد ، واگر شكى كند كه بايد براي آن ، دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند ، بايد دو ركعت نشسته به جا آورد . مسأله 1222 - كسى كه ايستاده نماز مى خواند ، اگر موقع خواندن نماز احتياط از ايستادن عاجز شود ، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مى خواند - كه حكم آن در