يك طرف شك پيدا كرد ، همان طرف را بگيرد ونماز را تمام كند ، واگر نه به دستورهايى كه بيان مى شود عمل نمايد ، وآن نه صورت از اين قرار است : ( أول ) آن كه بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم شك كند كه دو ركعت خوانده است يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده است ويك ركعت ديگر بخواند ونماز را تمام كند وبعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده به جا آورد . ( دوم ) شك بين دو وچهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه هر چند براي تخيير بين از سر گرفتن نماز وبنابر چهار گذاشتن وآوردن نماز احتياط وجهي هست ، ولى احتياط واجب آن است كه بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند . ( سوم ) شك بين دو وسه وچهار بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده وبعد دو ركعت نشسته به جا آورد . ( چهارم ) شك بين چهار وپنج بعد از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم ، كه بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو سجده ء سهو به جا آورد . ولى اگر بعد از سجده ء أول ، يا پيش از تمام شدن ذكر واجب سجده ء دوم يكى از اين چهار شك براي أو پيش آيد نمازش باطل است . ( پنجم ) شك بين سه وچهار كه در هر جاى نماز باشد بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند ، وبنابر مشهور بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد ، ولى احتياط واجب آن است كه دو ركعت نماز نشسته را اختيار كند . ( ششم ) شك بين چهار وپنج در حالي كه ايستاده است ، كه بايد بنشيند وتشهد بخواند وسلام نماز را بدهد ، وبنا بر مشهور بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد ، ولى احتياط واجب آن است كه