حمد را خوانده يا نه - به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1177 - اگر در بين خواندن آية اى شك كند كه آيهء پيش را خوانده يا نه ، يا وقتي كه آخر آية را مى خواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1178 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن ، مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1179 - اگر در حالي كه به سجده مى رود شك كند كه ركوع كرده يا نه بنابر احتياط واجب برگردد وبايستد وركوع را به جا آورد ونماز را تمام كند ودوباره بخواند ، واگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بايد برگردد وبايستد وبعد به سجده رفته ونماز را تمام كند . مسأله 1180 - اگر در حال برخاستن شك كند كه سجده يا تشهد را به جا آورده يا نه ، بايد برگردد وبه جا آورد . مسأله 1181 - كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مى خواند ، اگر موقعى كه حمد يا تسبيحات مى خواند شك كند كه سجده يا تشهد را به جا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود شك كند كه سجده يا تشهد را به جا آورده يا نه ، چنانچه نداند آن حالت - مثلا نشستن - آيا نشستن بدل از قيام است يا نه ، بايد برگردد ومشكوك را به جا آورد ، واگر بداند كه بدل از قيام است ، چنانچه شك در تشهد باشد بنابر احتياط واجب آن را به قصد قربت مطلقه - أعم از وجوب واستحباب - بياورد ونمازش صحيح است ، واگر شك در سجده است ، بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند ودوباره به جا آورد . مسأله 1182 - اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را به جا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را به جا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن تشهد شك كند كه دو سجده را به جا آورده يا نه ، بايد به جا آورد ، وچنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را به جا آورده ، در صورتي كه آن ركن ركوع يا