( أول ) آن كه از استعمال آب ترس داشته وعمدا خود را جنب كرده وبا تيمم نماز خوانده است . ( دوم ) آن كه مى دانسته يا گمان داشته كه آب پيدا نمى كند وعمدا خود را جنب كرده وبا تيمم نماز خوانده است . ( سوم ) آن كه تا آخر وقت عمدا در جستجوى آب نرود وبا تيمم نماز بخواند وبعد بفهمد كه اگر جستجو مى كرد آب پيدا مى شد . ( چهارم ) آن كه عمدا نماز را تأخير انداخته ودر آخر وقت با تيمم نماز خوانده است . ( پنجم ) آن كه مى دانسته يا گمان داشته كه آب پيدا نمى شود وآبى را كه داشته ريخته وبا تيمم نماز خوانده است .