احكام جنابت مسأله 351 - به دو چيز انسان جنب مى شود : ( أول ) جماع . ( دوم ) بيرون آمدن منى ، در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با شهوت باشد يا بي شهوت ، با اختيار باشد يا بي اختيار . مسأله 352 - اگر رطوبتى از مرد خارج شود كه نداند منى است يا بول يا غير اينها ، چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى را دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضي از اينها را نداشته باشد حكم منى را ندارد ، ولى در مريض اگر با شهوت بيرون آيد ، هر چند با جستن وسستى بدن بيرون نيامده باشد ، حكم منى را دارد ، واما زن اگر از شهوت انزال كند غسل جنابت بر أو واجب است . مسأله 353 - اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانه اى را كه در مسألهء پيش گذشت داشته باشد ونداند نشانه هاى ديگر را داشته يا نه ، چنانچه پيش از بيرون آمدن آن ، وضو داشته به همان وضو اكتفا كند واگر وضو نداشته كافى است فقط وضو بگيرد . مسأله 354 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، واگر بول نكند وبعد از غسل رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى را دارد . مسأله 355 - اگر انسان با زنى جماع كند وبه اندازه ء ختنه گاه يا بيشتر داخل شود چه در قبل باشد وچه در دبر هر دو جنب مى شوند ، اگر چه منى بيرون نيايد ، وبنابر احتياط واجب در جماع با مرد جمع كند بين غسل ووضو در صورتي كه قبلا وضو نداشته باشد واگر نه غسل كفايت مى كند ، ودر حكم مذكور فرقى نيست بين بالغ ونابالغ وعاقل ومجنون وقاصد وغير قاصد . مسأله 356 - اگر شك كند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه ، غسل بر أو