ودر صورتي كه جمع ما بين ظهر وعصر يا مغرب وعشاء مى كند ، شستن بين دو نماز لازم نيست ، ونيز كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آن است كه براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد ، مگر در صورتي كه موجب حرج باشد . مسأله 319 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كند ، در صورتي كه ممكن باشد وموجب حرج نباشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول يا غائط جلوگيرى نمايد ، ودر صورتي كه مرض أو به آسانى معالجه شود بايد خود را معالجه نمايد . مسأله 320 - كسى كه نمى تواند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفة اش خوانده قضا نمايد ، ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . مسأله 321 - اگر كسى مرضى دارد كه نمى تواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد به وظيفهء كساني كه نمى توانند از بيرون آمدن بول يا غائط خوددارى كنند عمل نمايد . چيزهايى كه بايد براي آنها طهارت از حدث داشت مسأله 322 - براي شش چيز بايد وضو گرفت : ( أول ) براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت ، وبراي نمازهاى مستحب وضو شرط صحت است . ( دوم ) براي سجده وتشهد فراموش شده ودو سجده ء سهوى كه براي تشهد فراموش شده بجا مى آورد ، واگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده - مثلا بول كرده باشد - بنابر احتياط واجب نماز را اعاده كند ، ولى براي سجده ء سهو در غير موردى كه ذكر شد واجب نيست وضو بگيرد .