" شرط دوازدهم " آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد . مسأله 294 - كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود نبايد وضو بگيرد ، وكسى كه مىترسد اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه مى ماند ، چنانچه آن عطش موجب مرضى بشود نبايد وضو بگيرد ، واگر موجب مرضى نشود مخير است كه وضو بگيرد يا تيمم كند ، واگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد ، اگر چه بعد بفهمد ضرر داشته ولى ضرر ضرر حرام نبوده وضوى أو صحيح است . مسأله 295 - اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . " شرط سيزدهم " آن كه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . مسأله 296 - اگر مى داند چيزى به اعضاى وضو چسبيده ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مى كند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن برساند . مسأله 297 - اگر زير ناخنى كه به اندازه ء معمول بلند است چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براي وضو آن چرك را بر طرف كنند ، واگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلندتر است بر طرف كنند . مسأله 298 - اگر در صورت ودست ها وجلوى سر وروى پاها به واسطهء سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پيدا شود ، شستن ومسح روى آن كافى است ، وچنانچه سوراخ شود ، رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوست يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده نشده برساند ، ولى چنانچه پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد وگاهى بلند مى شود ، بايد آن را قطع كند يا آب را به زير آن برساند . مسأله 299 - اگر انسان شك كند كه به اعضاى وضوى أو چيزى چسبيده يا نه ،