مسأله 247 - اگر شك كند پوست صورت از لاي مو پيداست يا نه ، بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . مسأله 248 - شستن توى بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمى شود واجب نيست ، ولى بايد يقين كند كه از جاهايى كه بايد شسته شود چيزى باقي نمانده است ، وكسى كه نمى دانسته بايد مقدارى را بشويد كه يقين به تحقق واجب پيدا شود ، اگر نداند در وضوهايى كه گرفته آن مقدار را شسته يا نه ، نمازى را كه با آن وضو خوانده است ووقتش باقي است با وضوى جديد اعاده نمايد ، ونمازهايى كه وقتش گذشته قضا كند . مسأله 249 - بايد دستها را از بالا به پايين شست ، واگر از پايين به بالا بشويد باطل است ، وهمچنين صورت را بنابر احتياط واجب . مسأله 250 - اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه ترى دست به قدرى باشد كه به واسطهء كشيدن دست آب كمي بر آنها جارى شود ، كافيست . مسأله 251 - بعد از شستن صورت بايد دست راست وبعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسأله 252 - براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد . مسأله 253 - كسى كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ، در موقع وضو بايد تا سر انگشتان بشويد ، واگر فقط تا مچ بشويد وضوى أو باطل است . مسأله 254 - شستن صورت ودستها در وضو ، مرتبهء أول واجب ومرتبهء دوم مستحب ومرتبهء سوم وبيشتر از آن حرام مى باشد ، واين كه كدام شستن أول يا دوم يا سوم است مربوط به اين است كه شستن عضو به قصد وضو باشد ، مثلا اگر سه مرتبه آب به صورت بريزد وبه مرتبهء سوم قصد شستن براي وضو نمايد ، اشكال ندارد ومرتبهء سوم شستن أول شمرده مى شود ، ولى اگر سه مرتبه آب به صورت بريزد وبه هر يك قصد شستن براي وضو نمايد مرتبهء سوم حرام است .