مميز بودن اظهار كفر ننمايد . مسأله 218 - تخته يا سنگى كه روى آن ميت را غسل مى دهند ، وپارچه اى كه با آن عورت ميت را مىپوشانند ، ودست كسى كه أو را غسل مى دهد ، تمام اين چيزها كه با ميت شسته شده است بعد از تمام شدن غسل پاك مى شود . مسأله 219 - كسى كه چيزى را آب مى كشد ، بعد از پاك شدن آن چيز دست أو هم كه با آن چيز شسته شده پاك مى شود . مسأله 220 - اگر لباس ومانند آن را با آب قليل آب بكشند وبه اندازه ء معمول فشار دهند تا آبى كه با آن شسته شده جدا شود ، آبى كه در آن مى ماند پاك است ، وحكم آبى كه از آن جدا مى شود در مسألهء " 27 " گذشت . مسأله 221 - ظرف نجسى را كه با آب قليل آب مى كشند ، بعد از جدا شدن آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته اند ، آب كمي كه در آن مى ماند پاك است ، وحكم آبى كه از أو جدا مى شود در مسألهء " 27 " گذشت . 9 - بر طرف شدن عين نجاست مسأله 222 - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون يا متنجس مثل آب نجس آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شود بدن آن حيوان پاك مى شود ، وهمچنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان وبيني ، مثلا اگر خونى از لاي دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود آب كشيدن توى دهان لازم نيست ، ولى اگر دندان مصنوعى در دهان با خون دهان ملاقاة كند بنابر احتياط بايد آن را آب كشيد . مسأله 223 - اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد ، چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده آن غذا پاك است ، واگر خون به آن برسد بنابر احتياط محكوم به نجاست است . مسأله 224 - مقدارى از لبها وپلك چشم كه موقع بستن روى هم مى آيد ، ونيز جايى را كه انسان نمى داند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر ملاقاة با نجاست كند بنا بر احتياط بايد آب بكشد .