فتوا به حرمت عملي بدهد - يا مشقت داشته باشد بنابر احتياط بايد به فتواى كسى كه ورع أو در فتوا دادن بيشتر است عمل كند ، واگر در اين جهت هم متساويند مخير است . وهمچنين است در غير اين صورت - چه وجود اعلم معلوم ولى معين نباشد ويا وجود اعلم محتمل باشد - اگر احتياط ممكن بوده ومشقت نداشته باشد . واگر احتياط ممكن نباشد يا مشقت داشته باشد ، در صورتي كه وجود اعلم معلوم ولى معين نباشد ، چنانچه احتمال اعلميت در يك طرف بيشتر باشد بايد به فتواى أو عمل كند ، واگر مساوى باشد بنابر احتياط بايد به فتواى أورع در فتوا عمل نمايد واگر در اين جهت هم متساويند مخير است . ودر صورتي كه وجود اعلم محتمل باشد بنابر احتياط بايد به فتواى كسى كه گمان دارد يا احتمال مى دهد اعلم است يا احتمال اعلميت در أو أقوى است عمل كند ، واگر نه بنابر احتياط بايد به فتواى أورع در فتوا عمل نمايد ، واگر در اين جهت هم متساويند مخير است . مسأله 5 - به دست آوردن فتواى مجتهد چهار راه دارد : ( أول ) شنيدن از خود مجتهد . ( دوم ) شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل كنند . ( سوم ) شنيدن از شخصي كه مورد وثوق است وظن بر خلاف گفتهء أو نيست ، يا به گفتهء أو اطمينان دارد . ( چهارم ) ديدن در رسالهء مجتهد در صورتي كه انسان به درستى آن رساله اطمينان داشته باشد . مسأله 6 - تا انسان يقين نكند كه فتواى مجتهد عوض شده است مى تواند به آن عمل نمايد ، واگر احتمال دهد كه فتواى أو عوض شده جستجو لازم نيست . مسأله 7 - اگر مجتهد اعلم در مسأله اى فتوا دهد ، كسى كه وظيفة اش تقليد از اوست نمى تواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگرى عمل كند ، ولى اگر فتوا ندهد وبفرمايد احتياط آن است كه فلان طور عمل شود - مثلا بفرمايد : احتياط