لازم است تيمم نمايد . وبنابر احتياط واجب وضو نيز گرفته وپارچه پاكى روى آن بگذارند ، وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند . ( مسأله 333 ) اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن ممكن است وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى پاها باشد . ( مسأله 334 ) اگر زخم يا دمل يا شكستگى كه بسته است در صورت يا دستها باشد چنانچه باز كردن وريختن آب روى آن ضرر دارد بايد مقدارى را كه متمكن است از أطراف شسته وروى جبيره را مسح نمايد . ( مسأله 335 ) اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ، ولى زخم وچيزى كه روى آن گذاشته شده پاك است ، ورسانيدن آب به زخم ممكن است وضرر هم ندارد ، بايد آب را به روى زخم از بالا به پائين برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته شده نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد ، وموقع وضو آب را به زخم برساند ، ودر صورتي كه آب براي زخم ضرر ندارد ، ولى رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد تيمم بنمايد . ( مسأله 336 ) اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد بنابر احتياط واجب بايد تيمم نمايد ووضوى جبيره‌اى نيز بگيرد . ( مسأله 337 ) لازم نيست جبيره از جنس چيزهائى باشد كه نماز در أو جائز است ، بلكه اگر از حرير يا از اجزاء حيواني كه خوردن گوشت آن جائز نيست بوده باشد مسح بر آن نيز جائز است . ولكن در صورت امكان آن را براي نماز بردارد . ( مسأله 338 ) كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ، ودر موقع وضو دست تر روى آن كشيده است ، بايد سر وپاها را با همان رطوبت مسح كند .