آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته‌اند ، آب كمي كه در آن مىماند پاك است وهمچنين است آبى كه از أو جدا شده به تفصيلي كه در مسأله ( 27 ) گذشت . 9 - بر طرف شدن عين نجاست ( مسأله 222 ) اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجس مثل آب نجس آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شوند ، بدن آن حيوان پاك است وهم چنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان وبيني . مثلا اگر خونى از لاي دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان لازم نيست ولى اگر دندان عارية در دهان باشد وخون به آن برسد بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند . ( مسأله 223 ) اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده ، آن غذا پاك است ، واگر خون به آن برسد بنابر احتياط نجس مىشود . ( مسأله 224 ) مقدارى از لبها وپلك چشم كه موقع بستن ، روى هم مىآيد ونيز جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود بايد آب بكشد . ( مسأله 225 ) اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند چنانچه طورى آنها را تكان دهند كه گرد وخاك نجس از آنها بريزد ، وچيزى با رطوبت با آنها ملاقاة كند نجس نمىشود . 10 - استبراء حيوان نجاستخوار ( مسأله 226 ) بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است . واگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند يعنى تا مدتي