را نداند ، مثلا نداند فضله موش پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ، ولى اگر با اين كه مسأله را مىداند ، چيزى را شك كند كه پاك است يا نه ، مثلا شك كند آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد ، ووارسى كردن يا پرسيدن لازم نيست . ( مسأله 124 ) چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است ، وچيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه ، پاك است . واگر هم بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند . ( مسأله 125 ) اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها استفاده مىكند نجس شده ونداند كدام است ، بايد از هر دو اجتناب كند ولى اگر مثلا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه از تصرف أو خارج بوده ومال ديگرى مىباشد ، لازم نيست از لباس خودش اجتناب نمايد . چيز پاك چگونه نجس مىشود ( مسأله 126 ) اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها بطورى تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نجس مىشود ، وهم چنين اگر به چيز سومى با همان رطوبت برسد نجسش مىكند ، ومشهور فرموده‌اند كه متنجس بطور مطلق منجس است ، ولى اين حكم در غير واسطه أول محل اشكال است واحتياط واجب اجتناب از أو لازم است ( مثال ) در صورتي كه دست راست به بول متنجس شود ، آنگاه آن دست با رطوبت ديگرى دست چپ را ملاقاة كند اين ملاقاة موجب نجاست دست چپ خواهد بود ، واگر دست چپ بعد از خشكيدن با آب قليل يا ساير مايعات ملاقاة كند آن نيز نجس مىشود ولى اگر با چيز ديگرى با رطوبت ديگرى ملاقاة كند نجاست آن چيز معلوم نيست اگر چه احتياط واجب اجتناب از آن است ، واگر ترى بقدرى كم باشد كه به ديگرى نرسد ، چيزى كه پاك بوده نجس نمىشود ، اگر چه به عين نجس برسد .