هم بگيرد . ( مسأله 473 ) : بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد ، اگر چه غسل نكرده باشد ، طلاق أو صحيح است ، وشوهرش هم مىتواند با أو جماع كند ، ولى احتياط لازم اين است كه جماع پس از شستن فرج باشد ، واحتياط مستحب آنست كه پيش از غسل از جماع با أو خوددارى نمايد . اما كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر أو حرام بوده مانند توقف در مسجد ومس خط قرآن تا غسل نكند بر أو حلال نمىشود . ( مسأله 474 ) : اگر آب براي وضو وغسل كافى نباشد وباندازه‌اى باشد كه بتواند غسل كند ، بايد غسل كند ، وبهتر آنست كه بدل از وضو تيمم نمايد . واگر فقط براي وضو كافى باشد وبه اندازه غسل نباشد بهتر آنست كه وضو بگيرد وبايد عوض غسل تيمم نمايد . واگر براي هيچ يك از آنها آب ندارد ، بايد بدل از غسل تيمم كند وبهتر آنست كه بدل از وضو نيز تيمم نمايد . ( مسأله 475 ) : نمازهائى كه زن در حال حيض نخوانده ، قضا ندارد ، ولى روزهاى ماه رمضان را كه در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد ، وهمچنين بنابر احتياط لازم روزهائى كه به نذر در وقت معين واجب شده در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد . ( مسأله 476 ) : هر گاه وقت نماز داخل شود وبداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود بايد فورا نماز بخواند وهمچنين است بنابر احتياط لازم اگر احتمال دهد كه چنانچه نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود . ( مسأله 477 ) : اگر زن نماز را تأخير بيندازد واز أول وقت به اندازه خواندن يك نماز با تحصيل طهارت مائيه از حدث بگذرد - هر چند طهارت با تيمم بنابر احتياط لازم - وسپس حائض شود قضاى آن نماز بر أو واجب است ، ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را بكند ،