( مسأله 390 ) : اگر مخرج غائط را در آب خزينه تطهير كند ، وپيش از غسل شك كند كه چون در خزينه تطهير كرده حمامى به غسل كردن أو راضى است يا نه ، غسل أو باطل است ، مگر اين كه پيش از غسل حمامى را راضى كند . ( مسأله 391 ) : اگر شك كند كه غسل كرده يا نه بايد غسل كند ، ولى اگر بعد از غسل شك كند ، كه غسل أو درست بوده يا نه ، لازم نيست دوباره غسل نمايد . ( مسأله 392 ) : اگر در بين غسل ، حدث أصغر از أو سر زند ، مثلا بول كند لازم نيست غسل را رها كرده وغسل ديگرى بنمايد بلكه مىتواند غسل خود را تمام نمايد ودر اين صورت بنابر احتياط لازم بايد وضو هم بگيرد ولى اگر از غسل ترتيبي به ارتماسى ويا از ارتماسى به ترتيبي يا به ارتماسى دفعي عدول نمايد لازم نيست وضو هم بگيرد . ( مسأله 393 ) : اگر از جهت ضيق وقت وظيفة مكلف تيمم بوده ، ولى به خيال اين كه به اندازه غسل ونماز وقت دارد غسل كند ، در صورتي كه با خود غسل قصد قربت كرده باشد ، غسل أو صحيح است هر چند براي انجام نماز غسل نموده باشد . ( مسأله 394 ) : كسى كه جنب شده اگر شك كند كه غسل كرده يا نه ، نمازهائى را كه خوانده صحيح است ، ولى براي نمازهاى بعد بايد غسل كند ، ودر صورتي كه بعد از نماز حدث أصغر از أو صادر شده باشد ، لازم است وضو هم بگيرد ، واگر وقت باقي است بنابر احتياط لازم نمازى را كه خوانده اعاده نمايد . ( مسأله 395 ) : كسى كه چند غسل بر أو واجب است مىتواند به نيت همه آنها يك غسل بجا آورد ، وظاهر اين است كه اگر يكى معين از آنها را