نذر كرده باشد كه قرآن را مثلا ببوسد . ( ( ششم ) ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از مستراح ومانند آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بي احترامى به قرآن باشد ، بايد بدون اين كه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد . ( مسأله 323 ) : مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جائى از بدن به خط قرآن براي كسى كه وضو ندارد حرام است . ولى اگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد . ( مسأله 324 ) : جلوگيرى از بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بي احترامى به قرآن باشد بايد آنان را جلوگيرى كنند . ( مسأله 325 ) : كسى كه وضو ندارد بنابر احتياط واجب حرام است اسم خداوند متعال وصفات خاصه أو را به هر زبانى نوشته شده باشد مس نمايد . وبهتر آنست كه اسم مبارك پيغمبر وامام وحضرت زهراء عليهم السلام را هم مس ننمايد . ( مسأله 326 ) : اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است . ونزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيا بودن براي نماز وضو بگيرد اشكال ندارد . ( مسأله 327 ) : كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند وبعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است . ( مسأله 328 ) : مستحب است انسان براي نماز ميت وزيارة أهل قبور ورفتن به مسجد وحرم امامان عليهم السلام وبراي همراه داشتن قرآن وخواندن ونوشتن آن ، ومس حاشية قرآن ، وبراي خوابيدن وضو بگيرد . ونيز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره براي هر نماز وضو بگيرد ، واگر براي