انسان انجام دهد ، واگر ديگرى أو را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت ودستها ومسح سر وپاها به أو كمك نمايد وضو باطل است . ( مسأله 292 ) : كسى كه نمىتواند خود وضو بگيرد بايد از ديگرى كمك بگيرد هر چند شستن ومسح كشيدن با مشاركت هر دو باشد - وچنانچه مزد هم بخواهد در صورتي كه بتواند ومضر به مالش نباشد بايد بدهد - ولى بايد خود أو نيت وضو كند وبا دست خود مسح نمايد ، واگر مشاركت خود شخص ممكن نباشد بايد از شخص ديگر بخواهد كه أو را وضو بدهد ودر اين صورت احتياط واجب آنست كه هر دو نيت وضو نمايند ، واگر ممكن نباشد بايد نائبش دست أو را بگيرد وبجاى مسح أو بكشد واگر ممكن نباشد بايد نائب از دست أو رطوبت بگيرد وبا آن رطوبت سر وپاى أو را مسح كند . ( مسأله 293 ) : هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهائى انجام دهد نبايد در آن از ديگرى كمك بگيرد . ( ( شرط دوازدهم ) ) : آن كه استعمال آب براي أو مانعى نداشته باشد . ( مسأله 294 ) : كسى كه مىترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند وظيفة ندارد كه وضو بگيرد ، واگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد اگر واقعا ضرر داشته وضوى أو باطل است . ( مسأله 295 ) : اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . ( ( شرط سيزدهم ) ) : آن كه در أعضاء وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . ( مسأله 296 ) : اگر مىداند چيزى به أعضاء وضو چسبيده ، ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند ، يا آب را به زير