بزند ، اگر با اشاره‌اى كه مقصودش را بفهماند وصيت كند صحيح است . ( مسأله 2705 ) : اگر نوشته‌اى به امضاء يا مهر ميت ببينند ، چنانچه مقصود أو را بفهماند ومعلوم باشد كه براي وصيت كردن نوشته ، بايد مطابق آن عمل كنند ولى اگر بدانند كه مقصودش وصيت كردن نبوده وچيزهائى را نوشته است كه بعدا مطابق آن وصيت كند براي وصيت كافى نمىباشد . ( مسأله 2706 ) : كسى كه وصيت مىكند ، بايد بالغ وعاقل باشد ، وسفيه نباشد ، واز روى اختيار وصيت كند ، پس وصيت بچه نا بالغ صحيح نيست مگر آن كه ده سال داشته باشد ووصيت براي ارحامش يا صرف در خيرات عامه نموده باشد كه وصيت أو در اين دو صورت صحيح است واما اگر براي غير ارحامش وصيت كند يا آن كه بچه هفت سأله وصيت كند كه چيز مختصرى از اموالش براي شخصي باشد يا به شخصي داده شود نفوذ وصيت محل اشكال است ومراعاة احتياط در هر دو صورت ترك نشود ، واگر شخصي سفيه باشد وصيت أو در اموالش نافذ نيست ولى در غير آن مثل وصيتش راجع به خصوصيات كارهائى كه پس از مرگ براي ميت انجام مىگردد نافذ است . ( مسأله 2707 ) : كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه بواسطة آن ، يقين يا گمان به مردن آن پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند وسپس بميرد وصيت أو صحيح نيست . ( مسأله 2708 ) : اگر انسان وصيت كند كه چيزى از اموالش مال كسى باشد در صورتي كه أو وصيت را قبول كند اگر چه قبولش در زمان زنده بودن موصى باشد آن چيز را بعد از مردن موصى مالك مىشود . ( مسأله 2709 ) : وقتي انسان نشانه‌هاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا امانتهاى مردم را به صاحبانش برگرداند يا آن كه به آنها اطلاع دهد ، به تفصيلي كه