مثلا بگويد ، اين كتاب را بر طلاب علم وقف كردم ، وقف صحيح است . بلكه وقف ، به عمل نيز محقق مىشود ، مثلا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ، ويا ساختمانى را بطورى كه مساجد را به آن طور مىسازند به قصد مسجد بودن بسازد وقفيت محقق مىشود . ودر موقوفات عامه مثل مسجد ومدرسه يا چيزى كه براي عموم وقف كند ، يا مثلا بر فقرا يا سادات وقف نمايد ، قبول كردن كسى در صحت وقف لازم نيست ، بلكه بنابر اظهر در موقوفات خاصه مثل وقف بر فرزندان قبول نيز معتبر نيست . ( مسأله 2687 ) : اگر ملكي را براي وقف كردن معين كند وپيش از آن كه وقف كند پشيمان شود ، يا بميرد ، وقف واقع نمىشود . ( مسأله 2688 ) : كسى كه مالي را وقف مىكند ، بايد از موقع وقف كردن مال را براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست . ونيز اگر بگويد تا ده سال وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال وقف باشد ، بعد ، پنج سال وقف نباشد ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست . ( مسأله 2689 ) : وقف خاص در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف طبقه أول كساني كه براي آنها وقف شده يا وكيل ، يا ولى آنها بدهد ولى اگر چيزى را بر أولاد صغير خود وقف كند وبه قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود ، از طرف آنان نگهدارى نمايد ، وقف صحيح است . ( مسأله 2690 ) : ظاهر اين است كه در أوقاف عامه از قبيل مدارس ومساجد وأمثال اينها قبض معتبر نباشد ووقفيت به مجرد وقف نمودن محقق مىشود . ( مسأله 2691 ) : وقف كننده بايد مكلف وعاقل وبا قصد واختيار باشد وشرعا بتواند در مال خود تصرف كند ، بنابر اين سفيه ( يعنى كسى كه مال خود را