احكام نذر وعهد ( مسأله 2649 ) : نذر آنست كه انسان براي خدا بر خود واجب كند كه كار خيرى را بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است ترك نمايد . ( مسأله 2650 ) : در نذر بايد صيغه خوانده شود ولازم نيست آن را به عربى بخوانند پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر أو صحيح است . ( مسأله 2651 ) : نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبه اختيار وقصد خود نذر كند ، بنابر اين نذر كردن كسى كه أو را مجبور كرده‌اند ، يا بواسطة عصبانى شدن بي قصد يا بي اختيار نذر كرده صحيح نيست . ( مسأله 2652 ) : شخص سفيه ( كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ) اگر مثلا نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست وهم چنين شخص مفلس اگر نذر كند كه مثلا چيزى از اموالى كه از تصرف در آنها منع شده به فقير بدهد صحيح نيست . ( مسأله 2653 ) : نذر زن بدون اجازه شوهر در آنچه با حق أو منافاة دارد صحيح نيست ، وهمچنين نذر زن در اموالش بدون اجازه شوهر محل اشكال است ، مگر در حج وزكات وصدقه واحسان به پدر ومادر وصله أرحام . ( مسأله 2654 ) : اگر زن با اجازه شوهر نذر كند ، شوهرش نمىتواند نذر أو را به هم بزند ، يا أو را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد . ( مسأله 2655 ) : اگر فرزند بدون اجازه پدر يا با اجازه أو نذر كند ، بايد به آن نذر عمل نمايد . ولى اگر پدر يا مادر از عملي كه نذر كرده منعش كنند ، بطورى كه آن عمل ديگر در حق أو رجحان نداشته باشد نذرش منحل