حالت است ، واگر حيوان بر طرف راست يا چپ خوابيده باشد ، بايد محل بريدن وشكم حيوان رو به قبله باشد ولازم نيست پاها ودستها وصورت آن رو به قبله باشد . وكسى كه مىداند بايد رو به قبله سر ببرد ، اگر عمدا حيوان را رو به قبله نكند ، حيوان حرام مىشود ، ولى اگر فراموش كند ، يا مسأله را نداند ، يا قبله را اشتباه كند ، يا نداند قبله كدام طرف است ، يا نتواند حيوان را رو به قبله كند ، اشكال ندارد ، واحتياط مستحب آنست كه كسى كه حيوان را سر مىبرد نيز رو به قبله باشد . ( ( چهارم ) ) وقتي مىخواهد سر حيوان را ببرد ، يا در زمان متصل به آن به نيت سر بريدن ، نام خدا را ببرد ، وهمين قدر كه بگويد بسم الله كافى است بلكه اگر تنها بگويد ( الله ) بعيد نيست كه كافى باشد ، واگر بدون قصد سر بريدن نام خدا را ببرد ، آن حيوان پاك نمىشود ، وگوشت آن هم حرام است ، ولى اگر از روى فراموشى نام خدا را نبرد اشكال ندارد . ( ( پنجم ) ) حيوان بعد از سر بريدن حركتي بكند ، اگر چه مثلا چشم يا دم خو را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين زند واين حكم در صورتي است كه زنده بودن آن حيوان در حال ذبح مشكوك باشد والا لزومى ندارد . ( ( ششم ) ) از بدن حيوان به اندازه معمول خون بيرون آيد ، پس اگر خون در رگهايش ببندد واز أو خون بيرون نيايد ويا آن كه خون بيرون آمده نسبت به نوع آن حيوان كم باشد ، آن حيوان حلال نمىشود ، ولى اگر كمي خون بيرون آمده از اين جهت باشد كه حيوان پيش از سر بريدن خونريزى كرده است اشكال ندارد . ( ( هفتم ) ) آن كه كشتن از مذبح باشد ، واحتياط مستحب آنست كه گردن را از جلو ببرد وكارد را پشت گردن فرو ننمايد ، وبه طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود .