( معناى يائسه در مسأله 2457 گذشت ) . ( مسأله 2514 ) : اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند ودر همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده ، آن طلاق باطل است هر چند احتياط مستحب آنست كه دوباره أو را طلاق دهد . ( مسأله 2515 ) : اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند وسپس از أو جدا شود ، مثلا مسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، ونتواند از حالش اطلاع پيدا كند ، بايد بقدرى كه زن بعد از آن پاكى خون مىبيند ودوباره پاك مىشود ، صبر كند . واحتياط واجب آنست كه آن مدت كمتر از يك ماه نباشد . ( مسأله 2516 ) : اگر مرد بخواهد زن خود را كه بواسطة أصل خلقت يا مرضى حيض نمىبيند ، وزنهاى مانند أو حيض مىبيند ، طلاق دهد ، بايد از وقتي كه با أو نزديكى كرده تا سه ماه از نزديكى با أو خوددارى نمايد وبعد أو را طلاق دهد . ( مسأله 2517 ) : طلاق بايد به صيغه عربى صحيح وبه كلمه طالق خوانده شود ، ودو مرد عادل آن را بشنوند واگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند واسم زن أو مثلا فاطمه باشد ، بايد بگويد : ( ( زوجتي فاطمه طالق ) ) يعنى زن من فاطمه رها است واگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : ( ( زوجة موكلي فاطمه طالق ) ) ودر صورتي كه زن معين باشد ذكر نام أو لازم نيست وچنانچه مرد نتواند طلاق را به صيغه عربى بياورد ويا وكيل بگيرد به هر لفظي كه مرادف صيغه عربى آنست از هر لغتى باشد مىتواند طلاق دهد . ( مسأله 2518 ) : زنى كه صيغه شده ، مثلا يك ماهه يا يك سأله أو را عقد كرده‌اند طلاق ندارد ورها شدن أو به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد