فرموده‌اند كه بايد دختر شيرخوارى را مثلا دو روزه براي خود صيغه كند ودر آن دو روز با شرائطى كه در مسأله ( 2483 ) گفته شد زن برادرش آن دختر را شير دهد ، تا مادر زنش شود ، ولى اين حكم در صورتي كه از برادر از شير برادر به آن دختر شير دهد محل اشكال است . ( مسأله 2503 ) : اگر مرد پيش از آن كه زنى را براي خود عقد كند ، بگويد بواسطة شير خوردن آن زن بر أو حرام شده ، مثلا بگويد شير مادر أو را خورده چنانچه تصديق أو ممكن باشد ، نمىتواند با آن زن ازدواج كند ، واگر بعد از عقد بگويد وخود زن هم حرف أو را قبول نمايد ، عقد باطل است پس اگر مرد با أو نزديكى نكرده باشد ، يا نزديكى كرده باشد ، ولى در وقت نزديكى كردن ، زن بداند بر آن مرد حرام است ، مهر ندارد واگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده ، شوهرش بايد مهر أو را مطابق زنهائى كه مثل أو هستند بدهد . ( مسأله 2504 ) : اگر زن پيش از عقد بگويد بواسطة شير خوردن بر مردى حرام شده ، چنانچه تصديق أو ممكن باشد ، نمىتواند با آن مرد ازدواج كند واگر بعد از عقد بگويد ، مثل صورتي است كه مرد بعد از عقد بگويد كه زن بر أو حرام است وحكم آن در مسأله پيش گفته شد . ( مسأله 2505 ) : شير دادنى كه علت محرم شدن است به دو چيز ثابت مىشود : ( ( أول ) ) خبر دادن عده‌اى كه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا كند . ( ( دوم ) ) شهادت دو مرد عادل ، ولى بايد شرائط شير دادن را هم بگويند مثلا بگويند ما ديده‌ايم كه فلان بچه بيست وچهار ساعت از پستان فلان زن شير خورده وچيزى هم در بين نخورده ، وهمچنين ساير شرطها را كه در مسأله ( 2483 ) گفته شد شرح دهند ، واما ثابت شدن شير دادن بشهادت يك مرد ودو زن يا چهار زن كه عادل باشند محل اشكال است .