بدون اجازه أو از خانه بيرون نرود . ( مسأله 2437 ) : اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت ومبلغ معين أو را براي خود صيغه نمايد ، چنانچه مرد أو را به عقد دائم خود در آورد ، يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده أو را صيغه كند ، وقتي آن زن فهميد ، اگر اجازه نمايد آن عقد صحيح واگر نه باطل است . ( مسأله 2438 ) : اگر براي محرم شدن - مثلا - پدر يا جد پدر دختر يا پسر نا بالغ خود را براي مدت كوتاهى به عقد كسى در آورد ، در صورتي كه بر آن مفسده‌اى بار نشود عقد صحيح است ، ولى اگر در مدت ازدواج پسر بطور كلى قابليت تلذذ نداشته باشد ، يا دختر بطور كلى قابل تلذذ از أو نباشد صحت عقد محل اشكال است . ( مسأله 2439 ) : اگر پدر يا جد پدرى ، طفل خود را كه در محل ديگرى است ونمىداند زنده است يا مرده ، براي محرم شدن به عقد كسى در آورد در صورتي كه مدت زوجيت قابل باشد كه بمعقوده استمتاع شود بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىشود وچنانچه بعدا معلوم شود كه در موقع عقد ، آن دختر زنده نبوده عقد باطل است وكساني كه بواسطة عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند . ( مسأله 2440 ) : اگر مرد مدت صيغه زن را ببخشد ، چنانچه با أو نزديكى كرده بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به أو بدهد ، واگر نزديكى نكرده واجب است نصف مهر را بدهد واحتياط مستحب آنست كه تمام مهر را بدهد . ( مسأله 2441 ) : مرد مىتواند زنى را كه صيغه أو بوده وهنوز عده‌اش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد ، يا اين كه دوباره صيغه نمايد .