مثلا يك سال نگهدارى كند واز شير آن استفاده نمايد ، ومقدارى روغن بدهد ، چنانچه شير گوسفند را در مقابل زحمتهاى چوپان وآن روغن صلح كند صحيح است بلكه اگر گوسفند را يك سأله به چوپان اجاره دهد كه از شير آن استفاده كند ودر عوض مقدارى روغن بدهد ومقيد نكند بخصوص روغن شير آن گوسفند ، اجاره صحيح است . ( مسأله 2172 ) : اگر كسى بخواهد طلب يا حق خود را به ديگرى صلح كند در صورتي صحيح است كه أو قبول نمايد ، ولى اگر بخواهد از طلب يا حق خود بگذرد قبول كردن أو لازم نيست . ( مسأله 2173 ) : اگر انسان مقدار بدهى خود را بداند وطلبكار أو نداند چنانچه ، طلبكار طلب خود را به كمتر از مقدارى كه هست صلح كند مثلا پنجاه تومان طلبكار باشد وطلب خود را به ده تومان صلح نمايد ، زيادى براي بدهكار حلال نيست ، مگر آن كه مقدار بدهى خود را به أو بگويد وأو را راضى كند ، يا طورى باشد كه اگر مقدار طلب خود را مىدانست ، باز هم به آن مقدار صلح مىكرد . ( مسأله 2174 ) : اگر دو نفر در دست ويا بر ذمه يكديگر مالي داشته باشند ، وبدانند كه يكى از آن دو از ديگرى بيشتر است ، چنانچه فروش آن دو مال به يكديگر از اين جهت كه موجب ربا است حرام باشد ، صلح آن دو يكديگر نيز حرام است ، بلكه اگر زيادتر بودن يكى از آن دو مال از ديگرى معلوم نباشد ولى احتمال زيادى برود نمىتوانند ، بنابر احتياط لازم آن دو را يكديگر صلح نمايند . ( مسأله 2175 ) : اگر دو نفر از يك نفر طلبكار باشند ، يا دو نفر از دو نفر طلبكار باشند ، وبخواهند طلبهاى خود را به يكديگر صلح كنند چنانچه بطورى كه در مسأله پيش گفته شد ، مستلزم ربا نباشد ، اشكال ندارد ، مثلا اگر