خمس وزكات را بدهد ، واگر از بين رفته باشد ، دادن زكات وخمس وقرض بر دادن كفاره ونذر مقدم است . ( مسأله 1997 ) : كسى كه خمس يا زكات بدهكار است وحجة الاسلام بر أو واجب است وقرض هم دارد ، اگر بميرد ، ومال أو براي همه آنها كافى نباشد ، چنانچه مالي كه خمس وزكات آن واجب شده ، از بين نرفته باشد ، بايد خمس يا زكات را بدهند ، وبقيه مال أو را صرف اداى قرضش نمايند ، واگر مالي كه خمس وزكات آن واجب شده از بين رفته باشد ، بايد مال أو را صرف اداى قرضش بنمايند ، ودر صورتي كه چيزى باقي باشد ، صرف حج كنند واگر چيزى زياد آمد ، به خمس وزكات قسمت نمايند . ( مسأله 1998 ) : كسى كه مشغول تحصيل علم است واگر تحصيل نكند ، مىتواند براي معاش خود كسب كند ، چنانچه تحصيل آن علم ، واجب عيني باشد ، مىشود از سهم فقرا به أو زكات داد ، واگر تحصيل آن علم داراى مصلحت عامه باشد ، زكات دادن به أو از سهم سبيل الله با اجازه حاكم شرع - بنابر احتياط - جائز است ، در غير اين دو صورت جائز نيست به أو زكات بدهند . زكات فطره ( مسأله 1999 ) : كسى كه موقع غروب شب عيد فطر بالغ وعاقل است وبيهوش وفقير وبنده كس ديگر نيست ، بايد براي خودش وكساني كه نان خور أو هستند ، هر نفرى يك صاع كه گفته مىشود تقريبا سه كيلو است ، از غذاهاى معمول در شهرش مانند ، گندم يا جو يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرت به مستحق بدهد ، واگر بجاى آن پول هم بدهد كافى است ، واحتياط لازم آنست كه از غذاهائى كه در شهرش معمول نيست ندهد هر چند گندم يا جو