واگر از شأنش زياد باشد يا از منافع آن سال در سال بعد جهيزيه تهيه نمايد ، بايد خمس آن را بدهد . ( مسأله 1787 ) : مالي را كه خرج سفر حج وزيارتهاى ديگر مىكند از مخارج سالى حساب مىشود كه در آن سال خرج كرده ، واگر سفر أو تا مقدارى از سال بعد طول بكشد ، آنچه در سال بعد خرج مىكند ، بايد خمس آن را بدهد . ( مسأله 1788 ) : كسى كه از كسب وتجارت يا غير اينها فائده‌اى برده ، اگر مال ديگرى هم دارد ، كه خمس آن واجب نيست ، مىتواند مخارج سال خود را فقط از فائده‌اش حساب كند . ( مسأله 1789 ) : آذوقه‌اى كه براي مصرف سالش از منافعش خريده ، اگر در آخر سال زياد بيايد ، بايد خمس آن را بدهد . وچنانچه بخواهد قيمت آن را بدهد ، در صورتي كه قيمتش از وقتي كه خريده زياد شده باشد ، بايد قيمت آخر سال را حساب كند . ( مسأله 1790 ) : اگر از منافع پيش از دادن خمس اثاثيه‌اى براي منزل بخرد ، اگر احتياجش پس از سال منفعت بر طرف شد لازم نيست خمس آن را بدهد ، وهمچنين اگر در ميان سال احتياجش بر طرف شد ، ولى آن چيز از چيزهائى باشد كه معمولا براي سالهاى بعد گذاشته مىشود ، مانند لباسهاى زمستانى وتابستانى خمس ندارد ، ودر غير اين صورت ، هر وقت احتياجش از آن بر طرف شد ، احتياط واجب آنست كه خمس آن را بدهد ، وهمچنين است زيور آلات زنانه ، در صورتي كه وقت زينت كردن زن با آنها گذشته باشد . ( مسأله 1791 ) : اگر در يك سال منفعتى نبرد ، نمىتواند مخارج آن سال را از منفعتى كه در سال بعد مىبرد كسر نمايد . ( مسأله 1792 ) : اگر در أول سال منفعتى نبرد ، واز سرمايه خرج كند ،