نمىتواند زن روزه‌دار خود را مجبور به جماع كند ، ولى اگر أو را مجبور نمايد كفاره بر مرد نيز واجب نيست . ( مسأله 1693 ) : انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فورا آن را انجام دهد . ( مسأله 1694 ) : اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود . ( مسأله 1695 ) : كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد ، اگر به تمام شصت نفر دسترسى دارد ، نمىتواند به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، وزيادى را از كفاره حساب نمايد ، ولى مىتواند براي هر فرد از عائله فقير اگر چه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد . ( مسأله 1696 ) : كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمدا كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد طعام بدهد واگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد . جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است ( مسأله 1697 ) : در چند ، مورد - غير از مواردى كه قبلا به آنها اشاره شد - فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره واجب نيست : ( ( أول ) ) آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسأله ( 1639 ) گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود ( ( دوم ) ) عملي كه روزه را باطل مىكند بجا نياورد ، ولى نيت روزه نكند يا ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ، وهمچنين اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد بنابر