باطل مىكند ، انجام دهد ، وبعد با حلال خود جماع نمايد ، براي هر دو يك كفاره كافيست . ( مسأله 1679 ) : اگر روزه‌دار كارى كه حلال است وروزه را باطل مىكند ، انجام دهد مثلا آب بياشامد وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه را باطل مىكند انجام دهد ، مثلا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافيست . ( مسأله 1680 ) : اگر روزه‌دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمدا آن را فرو ببرد ، روزه‌اش باطل است ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر أو واجب مىشود ، واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلا موقع آروغ زدن ، خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج است ، به دهان أو بيايد وعمدا آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد وبنابر احتياط مستحب كفاره جمع هم بدهد . ( مسأله 1681 ) : اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روزه عمدا روزه خود را باطل كند ، بايد كفاره بدهد وكفاره آن به نحوى است كه در كفاره حنث نذر بيايد . ( مسأله 1682 ) : اگر روزه‌دار بگفته كسى كه مىگويد مغرب شده واعتماد بگفته أو نيست افطار كند وبعد بفهمد مغرب نبوده است يا شك كند كه مغرب بوده است يا نه قضا وكفاره بر أو واجب مىشود . ( مسأله 1683 ) : كسى كه عمدا روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند ، يا پيش از ظهر براي فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره از أو ساقط نمىشود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براي أو پيش آمد كند نيز كفاره بر أو واجب است . ( مسأله 1684 ) : اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براي أو پيدا شود ، احتياط مستحب اين است كه كفاره را