بداند بواسطة بول كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مىآيد . ( مسأله 1602 ) : روزه‌دارى كه محتلم شده ، اگر بداند منى در مجرى مانده ، ودر صورتي كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از أو بيرون مىآيد ، احتياط مستحب آنست كه پيش از غسل بول كند . ( مسأله 1603 ) : كسى كه به قصد بيرون آمدن منى بازى وشوخى كند ، اگر چه منى از أو بيرون نيايد ، بايد بنابر احتياط لازم روزه را تمام كند وقضا هم بنمايد . ( مسأله 1604 ) : اگر روزه‌دار بدون قصد بيرون آمدن منى مثلا با زن خود بازى وشوخى كند ، چنانچه اطمينان دارد كه منى از أو خارج نمىشود ، اگر چه اتفاقا منى بيرون آيد روزه أو صحيح است . ولى اگر اطمينان ندارد ، در صورتي كه منى از أو بيرون آيد ، روزه‌اش باطل است . 4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( مسأله 1605 ) : اگر روزه‌دار به گفتن يا به نوشتن يا با اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبر ( ع ) وجانشينان پيغمبر ( ع ) عمدا نسبتي را بدهد كه دروغ است - اگر چه فورا بگويد دروغ گفتن يا توبه كند - روزه أو بنابر احتياط لازم باطل است ، وهمچنين است بنابر احتياط مستحب دروغ بستن به حضرت زهرا سلام الله عليها وساير پيغمبران وجانشينان آنان . ( مسأله 1606 ) : اگر بخواهد خبري را كه دليلي بر حجيت أو ندارد ، ونمىداند راست است يا دروغ ، نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد . ( مسأله 1607 ) : اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا