( مسأله 1509 ) : اگر عده‌اى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي پيدا نكند ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست گفته‌اند . در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد ، نماز آيات را بخواند ، ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد ، خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست وهم چنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست ، بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بوده‌اند . ( مسأله 1510 ) : اگر انسان بگفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت گرفتن خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بايد نماز آيات را بخواند . ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد وانسان بگفته آنان اطمينان پيدا كند ، بايد به حرف آنان عمل نمايد . ( مسأله 1511 ) : اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند واگر وقت گذشته قضا نمايد . ( مسأله 1512 ) : اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ، چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد ، واگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد أول آن را بخواند ، واگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد أول نماز يوميه را بخواند . ( مسأله 1513 ) : اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند . واگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، آن را بشكند وأول نماز آيات وبعد نماز يوميه را بجا آورد . ( مسأله 1514 ) : اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز آيات را رها كند ومشغول نماز يوميه شود وبعد از آن كه نماز