آنجا بجاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، واگر عرق بجاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . ( مسأله 133 ) : أخلاط غليظى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است . پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد مقدارى كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده نجس است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه پاك مىباشد . ( مسأله 134 ) : اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند ، چنانچه از جريان بيفتد وآب زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آب آفتابه با فشار جريان داشته باشد نجس نمىشود . ( مسأله 135 ) : اگر چيزى داخل بدن شود وبه نجاست برسد ، در صورتي كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است . پس اگر أسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن فرو رود وبعد از بيرون آمدن به نجاست آلوده نباشد نجس نيست . وهمچنين است آب دهان وبيني اگر در داخل به خون برسد وبعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد . احكام نجاسات ( مسأله 136 ) : نجس كردن خط وورق قرآن در صورتي كه مستلزم هتك باشد بي اشكال حرام است ، واگر نجس شود بايد فورا آن را آب بكشند . بلكه بنابر احتياط واجب در غير فرض هتك نيز نجس كردن آن حرام وآب كشيدن واجب است .