مأموم هم احتياطى باشد وسبب احتياط امام سبب احتياط مأموم نيز بوده باشد ، ولى لازم نيست كه براي احتياط مأموم سبب ديگرى نباشد . ( مسأله 1419 ) : اگر انسان نداند نمازى را كه امام مىخواند نماز واجب يوميه است يا نماز مستحب . نمىتواند به أو اقتدا كند . ( مسأله 1420 ) : در صحت جماعت شرط است كه بين امام ومأموم وهمچنين بين مأموم ومأموم ديگر كه واسطه بين مأموم وامام است حائلى نباشد ومراد از حائل چيزى است كه آنها را از هم جدا كند ، خواه مانع از ديدن شود مانند پرده يا ديوار وأمثال اينها ، وخواه مانع نشود مانند شيشه . پس اگر در تمام أحوال نماز يا بعض آن بين امام ومأموم يا بين مأموم ومأموم ديگر كه واسطه اتصال است چنين حائلى باشد جماعت باطل خواهد شد . وزن از اين حكم مستثنى است چنان كه خواهد آمد . ( مسأله 1421 ) : اگر بواسطة درازى صف أول ، كساني كه دو طرف صف ايستاده‌اند ، امام را نبينند مىتوانند اقتدا كنند ونيز اگر بواسطة درازى يكى از صفهاى ديگر كساني كه دو طرف ايستاده‌اند ، صف جلوى خود را نبينند مىتوانند اقتدا نمايند . ( مسأله 1422 ) : اگر صفهاى جماعت تا در مسجد برسد ، كسى كه مقابل در ، پشت صف ايستاده نمازش صحيح است ، ونيز نماز كساني كه پشت سر أو اقتدا مىكنند صحيح مىباشد ، بلكه نماز كساني كه در دو طرف ايستاده‌اند واز جهت مأموم ديگر اتصال به جماعت دارند نيز صحيح است . ( مسأله 1423 ) : كسى كه پشت ستون ايستاده ، اگر از طرف راست يا چپ بواسطة مأموم ديگر به امام متصل نباشد ، نمىتواند اقتدا كند . ( مسأله 1424 ) : جاى ايستادن امام بايد از جاى مأموم بلند تر نباشد ولى اگر به مقدار ناچيز بلند تر باشد اشكال ندارد ونيز اگر زمين سراشيب باشد ،