شروع كند وبعد از آن كه ظهر وعصر ومغرب وعشا را خواند دو مرتبه نماز صبح وظهر وعصر ومغرب را بخواند يقين به ترتيب حاصل نموده است . ( مسأله 1391 ) : كسى كه مىداند نمازهاى پنجگانه أو هر كدام از يك روز قضا شده وترتيب آنها را نمىداند ، بهتر اين است كه نماز پنج شبانه روز را بخواند ، واگر شش نماز از شش روز از أو قضا شده نماز شش شبانه روز را بخواند وهمچنين براي هر نمازى كه به نمازهاى قضاى أو اضافه شود يك شبانه روز بيشتر بخواند تا يقين كند به ترتيبي كه قضا شده بجا آورده است ، مثلا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد نماز هفت شبانه روز را قضا نمايد . ( مسأله 1392 ) : كسى كه مثلا چند نماز صبح يا چند نماز ظهر از أو قضا شده وشماره آنها را نمىداند يا فراموش كرده مثلا نمىداند كه سه يا چهار يا پنج نماز بوده ، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافيست . ولى بهتر اين است كه بقدرى نماز بخواند كه يقين كند تمام آنها را خوانده است مثلا اگر فراموش كرده كه چند نماز صبح از أو قضا شده است ويقين دارد كه بيشتر از ده نماز نبوده ، احتياطا ده نماز صبح بخواند . ( مسأله 1393 ) : كسى كه فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد ، بهتر اين است كه اگر وقت فضيلت نماز آن روز فوت نمىشود أول آن را بخواند بعد مشغول نماز آن روز شود . ونيز اگر از روزهاى پيش نماز قضا ندارد ولى يك نماز يا بيشتر از همان روز از أو قضا شده است ، در صورتي كه وقت فضيلت آن نماز فوت نمىشود بهتر اين است كه نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند . ( مسأله 1394 ) : اگر در بين نماز يادش بيايد كه يك نماز يا بيشتر از همان روز از أو قضا شده ، يا فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد چنانچه وقت وسعت دارد وممكن است نيت را به نماز برگرداند ، بهتر اين است كه نيت