( مسأله 1325 ) : كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در شهري يا در دهى جنسي دارد كه براي حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند مگر آن كه مسافرتهاى أو آن قدر زياد باشد كه أو را عرفا كثير السفر بگويند . ( مسأله 1326 ) : كسى كه از وطنش صرف نظر كرده ومىخواهد وطن ديگرى براي خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد ، بايد در مسافرت خود نماز را شكسته بخواند . ( شرط هشتم ) آن كه به حد ترخص برسد ، واما در غير وطن اعتباري به حد ترخص نيست ، وهمين كه از محل أقامت خارج شود نمازش قصر است . ( مسأله 1327 ) : حد ترخص جائى است كه أهل شهر مسافر را نبينند ونشانه آن اين است كه أو أهل شهر را نبيند . ( مسأله 1328 ) : مسافري كه به وطنش برمىگردد تا وقتي كه داخل وطنش نشده بايد نماز را قصر بخواند ، وهمچنين مسافري كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، مادامى كه به آن محل نرسيده نمازش قصر است . ( مسأله 1329 ) : هر گاه شهر در بلندى باشد كه از دور أهل آن ديده شود ، يا بقدرى گود باشد كه اگر انسان كمي دور شود أهل آن را نبيند كسى كه از اهالى آن شهر مسافرت مىكند ، وقتي باندازه‌اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ، اهلش از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز خود را شكسته بخواند . ونيز اگر پستى وبلندى راه بيشتر از معمول باشد بايد ملاحظه معمول را بنمايد . ( مسأله 1330 ) : اگر از محلى مسافرت كند كه أهل ندارد ، وقتي به جائى برسد كه اگر آن محل أهل داشت ، از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .