باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است . ( مسأله 1309 ) : اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست ، وبايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1310 ) : اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش در حال رفتن تمام است ، ودر برگشتن قصر است در صورتي كه به حد مسافت باشد ومانند رفتن براي شكار نباشد ، وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، وهم چنين است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، اگر چه در اين صورت احتياط آنست كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند . ( مسأله 1311 ) : كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد ، اگر برگشتن به تنهائى هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند واحتياط مستحب آنست كه در صورتي كه توبه نكرده هم شكسته وهم تمام بخواند . ( مسأله 1312 ) : كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، خواه باقيمانده راه به تنهائى يا مجموع رفت وبرگشت از آنجا هشت فرسخ باشد يا نه ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1313 ) : كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده صحيح است . ( شرط ششم ) آن كه از كساني نباشد كه جاى معنى ندارد وخانه‌شان همراه خودشان است مانند صحرانشينهائى كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند ، مىمانند ، وبعد از چندى بجاى ديگر مىروند ، پس اين گونه افراد در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .