تشهد است ، اگر شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، وبه شك خود اعتنا نكند ، وبعدا يادش بيايد كه آن ركن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش بنابر احتياط لازم باطل است ، مثلا اگر پيش از ركوع ركعت بعد يادش بيايد كه دو سجده را بجا نياورده ، بايد بجا آورد ، واگر در ركوع يا بعد از آن يادش بيايد نمازش چنان كه گفته شد باطل است . ( مسأله 1186 ) : اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست شده ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن سوره است ، اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن بعد نشده ، بايد بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش صحيح است ، بنابر اين اگر مثلا در قنوت يادش بيايد كه حمد را نخوانده ، بايد بخواند ، واگر در ركوع يادش بيايد نمازش صحيح است . ( مسأله 1187 ) : اگر شك كند كه سلام نماز را گفته يا نه ، چنانچه مشغول به تعقيب نماز يا مشغول نماز ديگر شده ، يا بواسطة انجام كارى كه نماز را به هم مىزند ، از حال نمازگزار بيرون رفته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از اينها شك كند ، بايد سلام را بگويد . واگر شك كند كه سلام را درست گفته يا نه به شك خود اعتنا نكند ، در هر جائى كه باشد . 2 - شك بعد از سلام ( مسأله 1188 ) : اگر بعد از سلام نماز شك كند كه نمازش صحيح بوده يا نه ، مثلا شك كند ركوع كرده يا نه ، يا بعد از سلام نماز چهار ركعتي