تكيه دهد وركوع كند ، واگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند بطور معمول ركوع كند ، بايد باندازه‌اى كه مىتواند خم شود چنانچه عرفا به آن ركوع گفته شود خم شود ، واگر به اين مقدار نتواند خم شود ، بايد براي ركوع با سر اشاره نمايد . ( مسأله 1046 ) : كسى كه براي ركوع بايد با سر اشاره كند اگر نتواند با سر اشاره كند ، بايد به نيت ركوع چشمها را بر هم بگذارد وذكر آن را بگويد وبه نيت برخاستن از ركوع ، چشمها را باز كند ، واگر از اين هم عاجز است بنابر احتياط در قلب خود نيت ركوع كند وبا دست خود براي ركوع اشاره كند وذكر آن را بگويد . ( مسأله 1047 ) : كسى كه نمىتواند ايستاده ركوع كند ، ولى براي ركوع مىتواند در حالي كه نشسته است خم شود ، بايد ايستاده نماز بخواند وبراي ركوع با سر اشاره نمايد ، واحتياط مستحب آنست كه نماز ديگرى هم بخواند وموقع ركوع آن بنشيند وبراي ركوع خم شود . ( مسأله 1048 ) : اگر بعد از رسيدن به حد ركوع سر بردارد ، ودو مرتبه به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است . ( مسأله 1049 ) : بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايست وبعد از آن كه بدن آرام گرفت به سجده رود ، واگر عمدا پيش از ايستادن ، يا پيش از آرام گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است . ( مسأله 1050 ) : اگر ركوع را فراموش كند ، وپيش از آن كه به سجده برسد يادش بيايد بايد بايستد بعد به ركوع رود ، وكفايت نمىكند به حالت خميدگى به ركوع برگردد . ( مسأله 1051 ) : اگر بعد از آن كه پيشانى به زمين رسيد ، يادش بيايد كه ركوع نكرده ، لازم است برگردد وركوع را بعد از ايستادن بجا آورد ، ودر صورتي كه در سجده دوم يادش بيايد نمازش بنابر احتياط لازم باطل است .