( مسأله 1019 ) : اگر در دو ركعت أول نماز به خيال اين كه دو ركعت آخر است تسبيحات بگويد ، چنانچه پيش از ركوع بفهمد ، بايد حمد وسوره را بخواند واگر در ركوع يا بعد از ركوع بفهمد ، نمازش صحيح است . ( مسأله 1020 ) : اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اين كه در دو ركعت أول است حمد بخواند يا در دو ركعت أول نماز با اين كه گمان مىكرده در دو ركعت آخر است حمد بخواند ، چه پيش از ركوع بفهمد چه بعد از آن نمازش صحيح است . ( مسأله 1021 ) : اگر در ركعت سوم يا چهارم مىخواست حمد بخواند تسبيحات به زبانش آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد چنانچه به كلى خالى از قصد بوده ، بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . ولى اگر خالى از قصد نبوده مثل اين كه عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ، مىتواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است . ( مسأله 1022 ) : كسى كه عادت دارد ، در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند ، اگر از عادت خود غفلت نمايد وبه قصد أداء وظيفة مشغول خواندن حمد شود كفايت مىكند ، ولازم نيست دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . ( مسأله 1023 ) : در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند ، مثلا بگويد : ( ( استغفر الله ربى وأتوب اليه ) ) يا بگويد ( ( اللهم اغفر لي ) ) واگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع اگر چه مشغول گفتن استغفار يا بعد از فراغ از آن باشد ، شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد حمد يا تسبيحات را بخواند . ( مسأله 1024 ) : اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم يا در حال رفتن به ركوع شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1025 ) : هر گاه شك كند كه آية يا كلمه‌اى را درست گفته يا