ترك كند ، نمازش صحيح است . ( مسأله 968 ) : واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است . ( مسأله 969 ) : اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده كفايت نمىكند . ( مسأله 970 ) : موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط لازم در حال اختيار به جائى تكيه نكند ، ولى اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد . ( مسأله 971 ) : اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد . ( مسأله 972 ) : احتياط واجب آنست كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد ، واگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد . ( مسأله 973 ) : كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه ايستادن بر أو صدق نكند نمازش باطل است وهم چنين است بنابر احتياط لازم اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه به حال ايستادن معمولى نباشد . ( مسأله 974 ) : موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از أذكار واجب است بايد بدنش آرام باشد ، وهمچنين بنابر احتياط لازم وقتي كه مشغول چيزى از أذكار مستحب مىباشد ، ودر موقعى كه مىخواهد كمي جلو يا عقب رود ، يا كمي بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد .