مىشد بنابر احتياط لازم است وضو گرفته ونماز را اعاده نمايد . ( مسأله 666 ) : اگر بعد از جستجو ، آب پيدا نكند ومأيوس از پيدا شدن آن شود وبا تيمم نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد در جائى كه جستجو كرده آب بوده نماز أو صحيح است . ( مسأله 667 ) : كسى كه يقين دارد وقت نماز تنگ است ، اگر بدون جستجو با تيمم نماز بخواند وبعد از نماز وپيش از گذشتن وقت بفهمد كه براي جستجو وقت داشته ، احتياط واجب آنست كه دوباره نمازش را بخواند . ( مسأله 668 ) : اگر بعد از داخل شدن وقت نماز ، وضو داشته باشد وبداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيه آب براي أو ممكن نيست يا نمىتواند وضو بگيرد ، چنانچه بتواند وضوى خود را نگهدارد بنابر احتياط واجب نبايد آن را باطل نمايد . ولى مىتواند با عيال خود نزديكى كند ، اگر چه بداند كه از غسل متمكن نخواهد شد . ( مسأله 669 ) : اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد ، وبداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيه آب براي أو ممكن نيست ، چنانچه بتواند وضوى خود را نگهدارد ، احتياط واجب آنست كه آن را باطل نكند . ( مسأله 670 ) : كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد ، ومىداند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمىكند ، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ، ريختن آن حرام است ، واحتياط واجب آنست كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد . ( مسأله 671 ) : كسى كه مىداند آب پيدا نمىكند چنانچه بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند ، يا آبى كه دارد بريزد اگر چه خلاف كرده ، ولى نمازش با تيمم صحيح است ، ولكن احتياط مستحب آنست كه قضاى آن نماز را نيز بخواند .