باشد ونتواند مقدار حيض را بواسطة نشانه‌هاى آن تشخيص دهد . ( مسأله 496 ) : صاحب عادت وقتيه نمىتواند حيض را در غير وقت عادت خود قرار دهد ، پس اگر ابتداى زمان عادت أو معلوم باشد مثل اين كه هر ماه از روز أول خون مىديده وگاهى روز پنجم وگاهى روز ششم پاك مىشده چنانچه يك ماه دوازده روز خون ببيند ونتواند با نشانه‌هاى حيض شماره أو را معين نمايد بايد أول ماه را أول حيض قرار دهد ودر شماره به آنچه در مسأله پيش گفته شد رجوع نمايد واگر وسط يا آخر عادت أو معلوم باشد چنانچه خون أو از ده روز تجاوز بكند بايد آن شماره را طورى قرار دهد كه آخر يا وسط آن موافق با وقت عادتش باشد . ( مسأله 497 ) : زنى كه عادت وقتيه دارد وبيشتر از ده روز خون ببيند ونتواند آن را به آنچه در مسأله ( 495 ) گفته شد معين نمايد مثل اين كه خونش نشانه نداشته باشد يا آن كه يكى از دو شرطي كه قبل گفته شد نباشد مخير است كه از سه روز تا ده روز هر شماره‌اى را كه مناسب مقدار حيضش مىبيند حيض قرار دهد وبهتر آنست كه هفت روز قرار دهد در صورتي كه أو را مثل شش روز وهشت روز مناسب خود ببيند ، البتة بايد شماره‌اى را كه حيض قرار مىدهد موافق با وقت عادتش باشد آن طورى كه در مسأله پيش گفته شد . 3 - صاحب عادت عدديه ( مسأله 498 ) : زنهائى كه عادت عدديه دارند دو دسته‌اند : ( ( أول ) ) زنى كه شماره روزهاى حيض أو در دو ماه پشت سر هم يك اندازه باشد ، ولى وقت خون ديدن أو يكى نباشد كه در اين صورت هر چند روزى كه خون ديده عادت أو مىشود . مثلا اگر ماه أول از روز أول تا پنجم وماه دوم از يازدهم تا