مسأله 2 - تقليد در احكام ياد گرفتن فتواى مجتهد است با التزام به عمل به آن واز مجتهدي بايد تقليد كرد كه مرد وبالغ وعاقل وشيعه دوازده امامي وحلال زاده وزنده وعادل باشد . وعادل كسى است كه با ملكه عدالت كارهائى را كه بر أو واجب است بجا آورد وكارهائى را كه حرام است ترك كند ، وملكه عدالت عبارتست از حالتي كه وأدار كند انسان را با طاعت وترك معصيت ونشانه آن اين است كه اگر از أهل محل يا همسايگان أو يا كساني كه با أو معاشرت دارند حال أو را بپرسند ، خوبى أو را تصديق نمايند ومجتهدي كه انسان از أو تقليد مىكند - در صورت علم به مخالفت فتواى أو با فتواى غير - بنا بر احتياط واجب بايد غير ، اعلم از أو نباشد مگر آن كه فتواى غير اعلم موافق با احتياط باشد يا فتواى اعلم شاذ ونادر باشد كه در اين صورت بايد به قولي كه أحوط است عمل نمايد . واعلم يعنى كسى كه در فهميدن حكم خدا از تمام مجتهدهاى زمان خود استادتر باشد . مسأله 3 - مجتهد واعلم را از سه راه مىتوان شناخت : أول - آن كه خود انسان يقين كند ، مثل آن كه از أهل علم باشد وبتواند مجتهد واعلم را بشناسد . دوم - آن كه دو نفر عالم عادل ، كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايد . سوم - آن كه عده‌اى از أهل علم كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، واز گفته آنان اطمينان پيدا مىشود ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند . مسأله 4 - اگر شناختن اعلم مشكل باشد مىتواند از كسى تقليد كند كه يقين به اعلم بودن ديگران از أو نداشته باشد يا مخالفت فتواى أو با فتواى اعلم معلوم نباشد . واگر چند نفر در نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند ، بايد از يكى از آنان تقليد كند . ولى چنانچه يكى پرهيزكارتر باشد بهتر آنست كه از أو تقليد كند .