فسخ كند . پس اگر شوهر از پيروان اين دو مذهب باشد ، نمىتوان با آن زن ازدواج كرد مگر آنكه او را طلاق دهد و يا نكاحش را فسخ كند . شافعيان و حنفيان در مورد اين گونه نكاحها معتقدند كه مىتوان با چنين زنى ازدواج كرد و نياز به طلاق يا فسخ نكاح نيست . بنا بر اين هرگاه شوهر از پيروان اين دو مذهب باشد ، طبق قاعدهء الزام شوهر به احكام مذهبش ، در صورتى كه زن از نظر آنان از كسانى باشد كه نيازمند عدّه هستند ، اظهر جواز نكاح او پس از انقضاى عدّه است . همچنين اگر زن شيعه باشد و شوهر از پيروان اين دو مذهب باشد ، در صورتى كه از نظر آنان نيازمند عدّه است ، جايز است پس از تمام شدن عدّه ، ازدواج كند . ليكن در هر دو صورت براى خروج از شبهه و رعايت احتياط ، اولى آن است كه در صورت امتناع شوهر از طلاق زن ، طلاق او را گرچه از طريق حاكم شرع بگيرند . مسأله 47 از نظر اهل سنّت جمع ميان عمه و برادرزاده‌اش يا خاله و خواهرزاده‌اش جايز نيست ؛ بدين معنا كه اگر هر دو را همزمان عقد كنند ، هر دو عقد باطل است ؛ و در صورتى كه عقد يكى پس از ديگرى باشد ، عقد دومى باطل است . ليكن از نظر فقه اماميه ، عقد عمه پس از برادرزاده‌اش و خاله پس از خواهرزاده‌اش مطلقاً جايز است . همچنين عقد برادر زاده پس از عقد عمه و عقد خواهر زاده پس از عقد خاله مشروط بر آنكه پيشتر عمه و خاله رضايت داده باشند و يا بعد رضايت بدهند جايز است . بنا بر اين اگر پيرو اهل سنّت ، در نكاح ميان عمه و برادرزاده‌اش و يا ميان خاله و خواهرزاده‌اش جمع كند ، پس اگر عقد آنها متقارن باشد چون به مذهب آنها عقد هر دو باطل است ، براى پيرو مذهب اماميه جايز است بر هر يك از آنها و در صورت رضايت عمه يا خاله بر هر دو عقد كند . و اگر عقد مرد سنّى متقارن نباشد ، عقد زن دوم در فرض مذكور به مذهب آنها باطل است و مرد شيعى مىتواند با او ازدواج كند . اين حكم در مورد هر يك از آن دو زن در صورتى كه امامى باشند ، نيز جارى است . مسأله 48 بر طبق مذهب اماميه زن مطلَّقهء يائسه و صغيره گرچه با آنها نزديكى شده باشد عدّه ندارند . ليكن بر طبق مذاهب اهل سنّت با اختلافى كه در شروط عدّه براى صغيره دارند عدّه بر آنان واجب است . حال اگر شوهر از اهل سنّت باشد و زن يائسه و يا صغيره‌اش را با اعتقاد به لزوم عدّه براى صغيره طلاق دهد ، ملزم به رعايت قواعد مذهب خود چون فساد عقد خواهر مطلقه ، و نكاح زنانى كه جمع آنها با زن در دوران عدّه حرام ا ست ، مىشود . و احتياط واجب براى مرد شيعى نيز آن است كه با اين زن پيش از تمام شدن عده‌اش ازدواج نكند ، و آن زن نيز اگر شيعه باشد و يا شيعه بشود تا پايان عدّه ، ازدواج نكند . همچنين احوط آن است كه در ايام عدّه از شوهر نفقه نگيرد ، گرچه طبق مذهب شوهر