س 1873 : پدر و مادرم در زمان حياتشان و در حضور ساير فرزندان يك قطعه زمين كشاورزى را به عنوان ثلث اموالشان اختصاص دادند تا بعد از وفات براى پرداخت هزينه هاى كفن و دفن و روزه و نماز و غيره ، مورد استفاده قرار گيرد و راجع به آن به من كه تنها پسرشان هستم وصيّت كردند و با توجّه به اينكه آنان بعد از وفات ، پول نقدى نداشتند ، هزينهء همه آن امور را از پول خودم پرداخت كردم ، آيا اكنون جايز است مقدارى را كه خرج كرده‌ام از ثلث مذكور بردارم ؟ ج : اگر آنچه را كه براى ميّت خرج كرده‌ايد به حساب وصيّت و به قصد برداشتن آن از ثلث پرداخته باشيد ، جايز است آن را از ثلث اموال ميّت برداريد و در غير اين صورت جايز نيست . س 1874 : مردى وصيّت كرده كه اگر همسرش بعد از وفات او ازدواج نكرد ، ثلث خانه‌اى كه در آن سكونت دارد مال او باشد و با توجّه به اينكه او بعد از انقضاى عدّه ، ازدواج نكرده و نشانه‌اى هم مبنى بر قصد ازدواج او در آينده وجود ندارد ، تكليف وصىّ و ساير ورثه در مورد اجراى وصيّت موصى چيست ؟ ج : بر آنان واجب است فعلًا ملك مورد وصيّت را به زوجه بدهند ، ولى اين انتقال مشروط به عدم ازدواج است ، در نتيجه اگر بعد از آن ، ازدواج كند ، ورثه حقّ فسخ و پس گرفتن ملك را دارند . س 1875 : هنگامى كه مىخواستيم ارثيه پدرمان را كه او نيز از پدرش به ارث برده بود و بين ما و عمو و مادر بزرگ ما مشترك بود و آنان نيز آن اموال را از جدّ ما ، به ارث برده بودند ، تقسيم كنيم آنان وصيّت نامه جدّم مربوط به سى سال قبل را ارائه دادند ، كه در آن به هر كدام از مادر بزرگ و عمويم علاوه بر سهمشان از تركه ، مبلغ معيّنى پول نقد هم وصيّت كرده بود ، ولى آن دو اين مبلغ را به قيمت فعلى آن تبديل نموده و در نتيجه چندين برابر مبلغ مورد وصيّت را از اموال مشترك به خود تخصيص دادند ، آيا اين كار آنان شرعاً صحيح است ؟ ج : احتياط اين است كه نسبت به تفاوت قدرت خريد پول ، با هم مصالحه كنيد ، و اگر در اين زمينه قانونى وجود داشته باشد بايد مراعات گردد . س 1876 : يكى از شهداى عزيز وصيّت كرده كه فرشى را كه براى خانه‌اش خريده است به حرم ابى عبد الله الحسين عليه السلام در كربلاى معلَّى هديه شود و در حال حاضر اگر بخواهيم آن را در خانه نگه داريم تا عمل به وصيّت ممكن شود ، خوف اين را داريم كه فرش تلف شود ، آيا جايز است براى جلوگيرى از ضرر و خسارات ، از آن در مسجد يا حسينيه محله استفاده كنيم ؟ ج : اگر حفظ فرش تا زمانى كه امكان عمل به وصيّت را پيدا كنيد ، متوقف بر استفاده از آن بطور موقّت در مسجد يا حسينيه باشد ، اشكال ندارد . س 1877 : شخصى وصيّت كرده كه مقدارى از درآمدهاى بعضى از املاكش به مصرف مسجد و حسينيه و مجالس دينى و امور خيريه و مانند آن برسد ، ولى ملك مذكور و املاك ديگر او غصب شده‌اند و گرفتن آن از دست غاصب هزينه هايى را دربر دارد ، آيا جايز است كه آن هزينه ها از موصى به برداشت شود ؟ و آيا مجرّد امكان آزاد كردن ملك از غصب براى صحت وصيّت كافى است ؟