مريض من خوب شود . . ( 3 ) فاضل : و بايد " براى خدا " به زبان گفته شود و قصد آن در دل كافى نيست . سيستانى : و اگر بگويد براى خدا نذر كردم چنين كنم ، به احتياط واجب بايد عمل كند ولى اگر نام خدا را نبرد و فقط بگويد نذر كردم يا نام يكى از اولياى خدا را ببرد نذر صحيح است و اگر نذر صحيح بود و مكلف به نذر خود عمداً عمل نكرد گناه كرده است و بايد كفّاره بدهد ، و كفارهء وفا نكردن به نذر مانند كفارهء مخالفت قسم است كه بعداً خواهد آمد . مكارم : مسأله نذر در صورتى صحيح است كه براى آن صيغه خوانده شود ، خواه به عربى باشد يا به زبانهاى ديگر . بنا بر اين اگر بگويد چنانچه فلان حاجت من روا شود ، براى خدا بر من است كه فلان مقدار مال را به فقير بدهم نذر او صحيح است ؛ بلكه اگر بگويد نذر مىكنم براى خدا اگر فلان حاجت من روا شود ، فلان كار خير را انجام دهم ، كافى است . بهجت : مسأله كسى كه نذر مىكند ، بايد به قصد قربت و نزديك شدن به خداوند متعال نذر كند ؛ بنا بر اين اگر براى خدا نذر نكند ، صحيح نيست ، بنا بر اين كافى است موقع نذر كردن بنا بر أظهر بگويد " لله عَلَىَّ " ، يعنى : " براى خداوند ، به عهدهء من باشد كه فلان كار را انجام بدهم " و اگر كسى كه عربى نمىداند ترجمهء آن را به هر زبانى بگويد كافى است . زنجانى : مسأله نذر نيازمند صيغه است ، و در صيغهء نذر بايد نام خداوند به زبان جارى گردد ، ولى ساير اجزاء صيغه لازم نيست با لفظ باشد ، بلكه مىتواند با نوشتار يا انجام كارى باشد ، همچنين لازم نيست نام خدا به لفظ عربى برده شود پس اگر مثلًا بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا بر من است كه هزار تومان به فقير بدهم نذر او صحيح است . مسأله 2642 نذر كننده بايد مكلَّف و عاقل باشد ( 1 ) و به اختيار و قصد خود نذر كند ( 2 ) بنا بر اين نذر كردن كسى كه او را مجبور كرده‌اند ( 3 ) يا بواسطهء عصبانى شدن ، بى اختيار ( 4 ) نذر كرده صحيح نيست . ) * ( 1 ) سيستانى ، مكارم : بالغ و عاقل باشد . . ( 2 ) خوئى ، گلپايگانى ، صافى : به اختيار خود نذر كند . . ( 3 ) تبريزى : صحيح نيست . ( 4 ) سيستانى : بى قصد يا بى اختيار . . بهجت : مسأله كسى كه نذر مىكند بايد عاقل ، بالغ و مسلمان باشد ؛ بنا بر اين نذر از غير بالغ يا ديوانه ، يا كافر صحيح نيست . كسى كه نذر مىكند بايد به اختيار خود نذر كند ، بنا بر اين اگر كسى مجبور شده باشد ، يا عصبانى باشد به طورى كه بى اختيار شده باشد ، يا كسى در حال غفلت و بى توجّهى يا اشتباهى و بدون تصميم نذر كند ، نذر او صحيح نيست . زنجانى : مسأله نذر كننده بايد مميّز و عاقل باشد و با قصد و اختيار خود نذر كند ، بنا بر اين نذر كردن كسى كه او را مجبور كرده‌اند يا به واسطه عصبانى شدن مثلًا بى قصد يا بى اختيار نذر كرده صحيح نيست ، ولى اگر شخصى كه او را به نذر كردن مجبور كرده‌اند بعداً نذر