( 4 ) اراكى : و نكاح در عدّه هم حرام است . . گلپايگانى ، صافى ، نورى : و مىدانسته كه عقد در عدّه حرام است . . خوئى ، تبريزى ، سيستانى : و تزويج در عدّه جايز نيست . . ( 5 ) اراكى ، سيستانى : به يكديگر ( سيستانى : همانطور كه گذشت ) حرام ابدى مىباشند . فاضل : مسأله اگر مرد نداند كه زن در عدّه است يا نداند كه عقد در عدّه حرام است و با او ازدواج كند ، چنانچه بچه‌اى از او متولَّد شود ، وَلَد شبهه مىباشد و احكام بچهء حلال زاده را دارد و اگر زن نيز نمىداند ، از طرف او همين گونه است . و اگر زن مىدانسته ، از طرف او زنا محسوب مىشود و بچه از جانب او وَلَدُ الزّنا مىباشد و احكام ولد الزّنا را دارد ، يعنى از زن ارث نمىبرد . مسأله 2456 اگر زن بگويد يائسه‌ام معناى يائسه در مسأله 435 گذشت . ( 1 ) نبايد حرف او را قبول كرد ، ولى اگر بگويد شوهر ندارم ( 2 ) حرف او قبول مىشود ( 3 ) اينمسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست ( 1 ) زنجانى : و از گفتار او اطمينان حاصل نشود . . ( 2 ) گلپايگانى ، صافى ، نورى ، زنجانى : يا در عدّه نيستم . . ( 3 ) فاضل : به شرط آن كه متّهم نباشد و اگر متّهم باشد چنانچه سابقاً شوهر داشته ، بنا بر احتياط واجب بايد تحقيق كند . سيستانى : مگر آن كه مورد اتهام باشد كه در اين صورت احتياط واجب آن است كه از حال او جستجو شود . مكارم : مسأله هرگاه زن بگويد شوهر ندارم مىتوان حرف او را قبول كرد به شرط آن كه متهم نباشد ، امّا اگر بگويد يائسه‌ام ، قبول ادعاى او اشكال دارد . مسأله 2457 اگر بعد از آن كه انسان با زنى ازدواج كرد ، كسى بگويد آن زن شوهر داشته و زن بگويد نداشتم ، چنانچه شرعاً ثابت نشود ( 1 ) كه زن شوهر داشته ، بايد حرف زن را قبول كرد ( 2 ) اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست ( 1 ) مكارم : بايد حرف زن را قبول كرد ، ولى اگر فردِ موردِ اعتمادى تصديق كند كه شوهر داشته احتياط واجب آن است كه او را طلاق دهد . ( 2 ) فاضل : ولى اگر آن كس مورد وثوق باشد بنا بر احتياط واجب آن مرد بايد با طلاق از آن زن جدا شود . تبريزى : ولى اگر آن شخص ثقه باشد و بگويد من او را عقد كرده‌ام و راهى بر اثبات ندارم بنا بر احتياط لازم نمىتواند زن مزبور را عقد كند . صافى : نبايد حرف آن كس را قبول كرد . خوئى : مسأله اگر بعد از آن كه انسان با زنى كه گفت شوهر ندارم ازدواج كرد ، و بعداً كسى