وارد شود ، يا بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد در آنجا باشد اشكال ندارد . خوئى ، تبريزى ، فاضل : مسأله ماندن مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى كه كسى در آنجا نيست و ديگرى هم نمىتواند وارد شود در صورتى كه احتمال فساد برود جايز نيست ، ولى اگر طورى باشد كه كس ديگر بتواند وارد شود ، يا بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد ، در آنجا باشد يا احتمال فساد نرود اشكال ندارد . زنجانى : مسأله ماندن مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى كه خطر ارتكاب حرام باشد حرام است . مكارم : مسأله احتياط واجب آن است كه مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى كه كسى در آنجا نيست و ديگرى هم نمىتواند وارد شود ، نمانند حتى اگر در آنجا نماز بخوانند نماز آنها اشكال دارد . سيستانى : مسأله ماندن مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى كه كسى در آنجا نيست در صورتى كه احتمال فساد برود حرام است ، هر چند طورى باشد كه كس ديگر بتواند وارد شود ، ولى اگر احتمال فساد نرود اشكال ندارد . مسأله 2446 اگر مرد مهر زن را در عقد معيّن كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد ، عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست اراكى : مسأله اگر مرد مهر زن را در عقد معيّن كند و قبول دارد كه مهريه را بدهكار است و هنگام عقد با قصد جدّى صيغهء عقد را خوانده است ولى قصدش اين باشد كه آن را ندهد ، عقد صحيح است ولى مهر را بايد بدهد . مكارم : مسأله هرگاه مرد از اوّل قصدش اين باشد كه مهر زن را نپردازد ، عقد صحيح است و پرداختن مهر بر او واجب است . مسأله 2447 مسلمانى كه منكر خدا ( 1 ) يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم شود ( 2 ) يا حكم ضرورى دين يعنى حكمى را كه مسلمانان جزء دين اسلام مىدانند ( 3 ) مثل واجب بودن نماز و روزه انكار كند ، در صورتى كه منكر شدن آن حكم ، به انكار خدا ( 4 ) يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم بر گردد مرتدّ است ( 5 ) ) * ( 1 ) نورى : يا معاد . . ( 2 ) خوئى ، تبريزى : مسلمانى كه منكر خدا يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم يا معاد يا از فرقه هايى بوده باشد كه در مسأله [ 2397 ] گفته شد و . . ( 3 ) اراكى : يعنى حكمى را كه هر مسلمانى جزء دين اسلام مىداند . . ( 4 ) بهجت : به تكذيب خدا . . ( 5 ) فاضل : و همچنين است اگر از خوارج و نواصب و غلَّات گردد . اراكى : در صورتى كه بداند آن حكم ضرورى دين است و منكر شدن آن حكم ، به انكار خدا يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم برگردد مرتد است . خوئى ، گلپايگانى ، صافى ، تبريزى : در صورتى كه بداند آن حكم ضرورى دين است